Pushimi veror – Poezi nga Remzi Azizi

Pushimi veror
Është për të ndier dhimbje,
Kur sheh keq në vendlindje.
Kur erdha, i lashë lulet të verdha,
E kur u ktheva, i gjeta ferra.

Shtigjet e rrugës, në hyrje te dera,
Nuk ishin më si herët e tjera.
Ishte rritur bari, ishte bërë mal,
O Zot, sa keq! S’di si ta ndal.

Këto javë që isha me pushim,
Edhe pse jam këtu, në vendin tim,
Iku koha më shumë duke pastruar,
Kjo shtëpi ka dikë për ta rregulluar.

Sapo mbarova me pastrimin,
Duhet të mendoj për kthimin.
Por, aq pak sa aty qëndrova,
Shpirtin tim shumë e qetësova.

/ms