Mërgimi, plagë e vjetër e Kërçovës
Mërgimi për Kërçovën nuk është një dukuri e re. Ai është një plagë e vjetër, e cila prej dekadash rëndon mbi familjet kërçovare. Breza të tërë janë larguar nga vendlindja në kërkim të një jete më të mirë, duke marrë me vete ëndrrat, fuqinë dhe rininë, por duke lënë pas prindër të vetmuar, shtëpi të heshtura dhe fshatra gjithnjë e më të zbrazëta.
Në shumë shtëpi të Kërçovës, mërgimi është bërë pjesë e historisë familjare. Dikur largohej babai për të siguruar bukën e familjes; më vonë pas tij shkonte edhe nëna, ndërsa sot shpesh largohet e gjithë familja. Amerika, Gjermania, Zvicra, Austria, Italia dhe vende të tjera janë bërë atdheu i dytë i mijëra kërçovarëve. Megjithatë, zemra e tyre vazhdon të rrahë për vendlindjen.
Vera është stina kur Kërçova sikur zgjohet përsëri. Rrugët mbushen me makina me targa të huaja, oborret gjallërohen, dëgjohen zëra fëmijësh dhe organizohen dasma e festa familjare. Për disa javë, qyteti dhe fshatrat marrin frymë më lirshëm. Por kur vera mbaron, mërgimtarët largohen dhe pas tyre mbetet përsëri heshtja. Dyert mbyllen, dritat fiken dhe të moshuarit mbeten duke pritur ardhjen e radhës.
Mërgimi ka sjellë mirëqenie ekonomike. Me mundin e mërgimtarëve janë ndërtuar shtëpi, janë shkolluar fëmijë dhe janë ndihmuar familje të tëra. Por çmimi i kësaj mirëqenieje ka qenë i lartë. Paratë nuk mund ta zëvendësojnë praninë e një prindi, ngrohtësinë e familjes apo gëzimin e rritjes në vendlindje. Një shtëpi e madhe nuk ka shumë vlerë kur pjesën më të madhe të vitit qëndron bosh.
Dhimbjen më të madhe e përjetojnë prindërit që mbeten vetëm. Ata jetojnë mes kujtimeve dhe pritjes. Çdo telefonatë nga larg ua ngroh zemrën, por njëkohësisht ua kujton largësinë. Edhe fëmijët e lindur në mërgim përballen me një ndjenjë të dyfishtë përkatësie: rriten në një vend tjetër, por përmes gjuhës, traditave dhe tregimeve familjare përpiqen t’i ruajnë lidhjet me Kërçovën.
Plaga e mërgimit mund të shërohet vetëm nëse të rinjtë shohin një të ardhme në vendin e tyre. Nevojiten vende pune, arsim cilësor, drejtësi dhe kushte dinjitoze për jetesë. Askush nuk duhet të detyrohet të largohet vetëm sepse në vendlindje nuk gjen mundësi për të ndërtuar jetën e vet.
Kërçova nuk duhet të mbetet vetëm një kujtim vere apo një vend ku mërgimtarët kthehen për pushime. Ajo duhet të jetë një vend ku mund të jetohet, të punohet dhe të ëndërrohet. Sepse pas çdo njeriu që largohet mbetet një boshllëk, ndërsa pas çdo familjeje që nuk kthehet, shuhet një pjesë e shpirtit të vendlindjes.
Mërgimi është plagë e vjetër e Kërçovës, por nuk duhet të bëhet fati i saj i përhershëm.
/kercova.net
