Kërçovarja me dëmtim të shikimit që zhvillon kurse në Gjermani

Në klasën e Effektiv-Bildung në Rastatt mbretëron një atmosferë e gjallë këtë mëngjes. Pjesëmarrësit e kursit BEFAlpha – refugjatë që po mësojnë të lexojnë dhe të shkruajnë – kanë mbërritur tashmë. Ata bisedojnë me njëri-tjetrin, qeshin, ndërsa disa shfletojnë fletoret e tyre. Në krye të klasës qëndron Kërçovarja Mimoza Jonuzi, prej disa vitesh ligjëruese e arsimit bazë.

Ajo sheh vetëm konture dhe ngjyra të turbullta. Ka humbur 95 për qind të shikimit, por kjo nuk e ndal. Kursi i saj është ndër më të pëlqyerit: një kurs që angazhon të gjitha shqisat.

Një bashkëpunim që i forcon të gjithë
“Në fillim mendoja: Si do t’ia dal?”, kujton Mimoza. “Pastaj m’u kujtuan fjalët e babait tim: Gjej një rrugë. Nuk bëhet fjalë për sytë e mi, por për veshët e mi, zërin tim dhe ndjeshmërinë ndaj grupit. Njerëzit që kam përballë janë larg shtëpisë së tyre, e disa janë krejtësisht vetëm.”

Mimoza e ka përshtatur mënyrën e mësimdhënies. Në vend që të mbështetet vetëm te tabela, ajo përdor modele që mund të preken me dorë, materiale dëgjimore dhe metoda interaktive dialogu. Kursantët nuk lexojnë vetëm me zë, por edhe tregojnë histori, diskutojnë dhe ndihmojnë njëri-tjetrin. Ata që nuk dinë të shkruajnë mirë diktojnë, ndërsa Mimoza dëgjon, korrigjon me kujdes dhe i inkurajon. Për të lexuar punimet e tyre, ajo përdor një program zmadhimi, një lexues ekrani (screen reader) ose programe të posaçme për zmadhimin e tekstit.

“Sytë e saj janë një bekim dhe një motivim për ne”, thotë Eric, një nga pjesëmarrësit e kursit. “Ajo është e sjellshme dhe mirëkuptuese. Mësimi i saj është shumë interesant dhe ajo ka shumë durim. Për mua nuk është vetëm mësuese, por edhe një motër e madhe.”

Grupi është shndërruar në një komunitet ku secili sjell pikat e veta të forta. Kush dëgjon mirë, lexon me zë. Kush shprehet më mirë, ua shpjegon detyrat të tjerëve. Mimoza e udhëheq gjithë procesin me një qetësi që përcillet te të gjithë.

“Kam mësuar se nuk duhet të jem e përkryer për të dhënë diçka. Dëmtimi i shikimit më detyron të jem krijuese. Dhe kjo u sjell dobi edhe pjesëmarrësve.”
Respekti rritet përmes bashkëpunimit
Pjesëmarrësit e kuptuan shpejt se këtu nuk bëhet fjalë për mangësi, por për mundësi.

“Mësuesja ime nuk sheh mirë,” thotë Abdiaziz, “por është mësuesja më e mirë që kam njohur ndonjëherë.”
Mimoza përdor mjete teknologjike ndihmëse, por mjeti i saj më i rëndësishëm është besimi te grupi.

“Unë u them gjithmonë: Ne jemi një ekip. Secili di të bëjë diçka që tjetri nuk mundet. Dhe secili ka të drejtë të gabojë.”
Kolegia e saj, Pryanka Weickert, e cila gjithashtu është ligjëruese, shton:

“E admiroj me gjithë zemër. Ajo i motivon pjesëmarrësit, krijon një mësim të gjallë dhe interaktiv dhe i nxit të gjithë të flasin. Për mua ajo është dëshmia më e mirë se aftësia profesionale, pasioni dhe mbi të gjitha njerëzillëku janë shumë më të rëndësishme se çdo kufizim fizik.”

Një model i përfshirjes
Kursi i Mimozës është një shembull i gjallë se si përfshirja (inkluzioni) në arsimin e të rriturve mund të funksionojë në çdo nivel. Jo falë kushteve të përsosura, por falë hapjes, krijimtarisë dhe vullnetit për të mbështetur njëri-tjetrin.

“Ndonjëherë kolegët më pyesin si ia dal”, thotë ajo duke buzëqeshur. “Unë u përgjigjem: Duke dëgjuar njerëzit dhe jo gabimet e tyre. Kam pasur edhe fatin të punoj me një ekip të mrekullueshëm. Që nga drejtuesja dhe administrata e deri te koleget dhe kolegët e mi, kam marrë mbështetje, ndihmë dhe vlerësim. Ata janë pjesë e suksesit tim.”

Në fund të orës, grupi largohet nga klasa. Disa ndalen edhe pak për të biseduar. Mimoza mbledh materialet e saj me qetësi dhe siguri. Ajo e di se ndonjëherë shikimi më i mprehtë është aftësia për të parë atë që nuk shihet me sy.

Zëra nga kursi
“Mësuesja ime nuk sheh mirë, por jep mësim shumë mirë. Unë i kuptoj shpjegimet e saj.”
— Konfing (pjesëmarrëse në kurs)

“Ajo është një mësuese e mirë dhe një njeri me personalitet të bukur. Di të sillet shumë mirë me njerëzit. Jam i lumtur që mësoj prej saj.”
— Abdiaziz (pjesëmarrës në kurs)

“Ajo është shumë e sjellshme dhe e duruar. Na ndihmon me detyrat, merr kohë për ne dhe na shpjegon përsëri kur nuk kuptojmë. Mësimi me të është gjithmonë i këndshëm.”
— Rahimulla (pjesëmarrës në kurs)

“Ne ecim nga e përgjithshmja drejt së veçantës. I shoh përparimet e mia dhe ndihem i lirë. Faleminderit, zonja Jonuzi. Ju jeni një mësuese e shkëlqyer.”
— Ciryak (pjesëmarrës në kurs)

/https://www.fachstelle-grundbildung.de/nachrichten/60.html