Shtigje – Baladë për mërgimin dhe birin. Poezi nga Fatmir Limani

str:I
Ndjesë, biri im, në heshtje të flas,
s’ta gjeta shtegun, s’ta hapa një derë shpëtim.
Fati i mërgimit më rëndon si mallkim,
e koha të tret, bir, pa zë e pa mëshirë.

ref:
Nëpër shtigje të largëta shpirti më shkon,
çdo hap më ndan, çdo natë më zgjon.
Bir, më dëgjo në këtë baladë malli,
se zemra s’e njeh kufirin, as malin.

str: II
Pashpirt u sollën pushtues e zapti,
me ligje të ftohta, me pranga mbi shpresë.
Edhe kur vera sillte pak freski,
robëria na zinte si makth mbi çdo ves.

ref:
Nëpër shtigje të largëta shpirti më shkon,
çdo hap më ndan, çdo natë më zgjon.
Bir, më dëgjo në këtë baladë malli,
se zemra s’e njeh kufirin, as malin.

str: III
Nisem me mall, si zog i vjeshtës vonë,
në shtegëtim pa kthim të sigurt.
Zëri i mbesës më thërret si cicërimë,
e malli më rreh si kamxhik në shpirt.

ref:
Nëpër shtigje të largëta shpirti më shkon,
çdo hap më ndan, çdo natë më zgjon.
Bir, më dëgjo në këtë baladë malli,
se zemra s’e njeh kufirin, as malin.

str: IV
Mërgimtarë të dy, të ndarë në dy anë,
njëri në jug, tjetri në veri atje larg.
Alpet e ftohta na vunë mes nesh mur,
por shpresa ende këndon: liri.

ref:
Nëpër shtigje të largëta shpirti më shkon,
por dashuria kurrë s’u dorëzon.
Le të bien malet, le të shuhet kufi,
bir e atë, një ditë, në të njëjtën liri.

*Ps: Prindërit kanë detyrime që, në periudha të caktuara, kërkojnë durim dhe maturi mbinjerëzore për të mbrojtur interesat e pasardhësve të tyre. Veprimet e papërgjegjshme rëndojnë mbi të pafajshmit dhe pasojat e tyre çojnë në shkatërrimin e bërthamës familjare.

● Varg-fjala, për mendjendritur.
● Kënga, për vesh të pastërt.
● Bukuria, për syrin e mprehtë.
13 stator, 2022
Aargau
19.00 h
*(rishkruar)
06/07 Shkurt, 2026
Zvicër
F. B.

/ms