Komuniteti Shqiptar në Illinois mirënjoheje për Kërçovarin Taip Beshiri

Më 28 Janar, në kuadër të Ditës së Lirisë, patëm kënaqësinë t’i dorëzojmë Certifikatën e Mirënjohjes z. Taip Beshirit, si shenjë falënderimi për vite të tëra shërbimi dhe përkushtimi ndaj komunitetit tonë.

Taipi është një njeri i përulur, që ka kontribuar ndër vite pa zhurmë dhe pa kërkuar vëmendje. Pikërisht njerëz si ai duhet të vlerësohen në komunitetin tonë sepse puna e tyre është e sinqertë dhe me ndikim të vërtetë.

Kontributi i tij ka prekur breza të ndryshëm: nga fëmijët që e njohin me dashuri si “Coach Ty” në fushat e sportit, deri te të moshuarit e komunitetit tonë, të cilëve u ka qëndruar pranë me respekt dhe përkushtim ndër vite.

Faleminderit, Taip, për gjithçka që ke dhënë dhe vazhdon të japësh për komunitetin Shqiptar.
Gjatë fjalës së tij, Taipi zgjodhi të mos e pranonte këtë mirënjohje për vete. Me përulësi, ai theksoi se kjo histori nuk ishte vetëm e tij, por historia e shumë shqiptarëve — dhe se vëmendja nuk duhej të ndalej tek një individ.

Këtë përulësi e respektojmë thellësisht.
Por këtu ndalemi pak dhe themi me respekt: ne mendojmë ndryshe.
Sepse pikërisht përmes historive personale kuptohet sakrifica kolektive. Dhe duke nderuar një rrugë jetësore, ne nderojmë një brez të tërë.
Prandaj, për ata që nuk e njohin plotësisht rrugëtimin e tij, po ndajmë shkurtimisht historinë e Taip Beshirit.

Biografi e shkurtër – Taip Beshiri
Taip Beshiri ishte pjesëtar i grupit të Lëvizjes Popullore të Kosovës (LPK) nga Kërçova që nga viti 1981 deri në pranverën e vitit 1987, kur grupi u burgos. Në atë kohë, ai shërbeu si ushtar në Ushtrinë Jugosllave në Gospiq, afër Kninit. Sapo mori lajmin për burgosjen e grupit, ai i dogji dhe asgjësoi të gjitha letërkëmbimet e tij, i vetëdijshëm për rrezikun që përfaqësonin.
Më pas u arrestua nga policia ushtarake dhe u dërgua me sy të mbyllur në malet e Karlovcit, për t’u transferuar më vonë në Karlovac për interogime. Ndërkohë, në Kërçovë, motra e tij Adilja dhe babai i tij u morën në pyetje, ndërsa shtëpia e familjes ishte e rrethuar nga policia në kërkim të materialeve të fshehura.

Pas tre muajsh u lirua, me arsyetimin se për akuzat e ngritura në atë kohë ishte i mitur. Në të njëjtën periudhë, shumë ushtarë shqiptarë u vranë nën akuza të fabrikuara, mes tyre edhe Aziz Kelmendi.
Gjatë studimeve në Prishtinë, Taipi vazhdoi angazhimin e tij me grupet studentore dhe në ndihmë të popullit të Kosovës. Ai kujtoi veçanërisht udhëtimin në Drenicë për të dërguar ndihma për familjen e Tahir Mehës, ku u takua me familjarët dhe dëshmitarë të drejtpërdrejtë të asaj tragjedie.

Përndjekjet vazhduan edhe më tej. Çdo kthim në Kërçovë u shoqërua me marrje në pyetje. Qershori i vitit 1991 shënoi fundin e studimeve, pasi Fakulteti i Ndërtimtarisë nuk u hap më. Në nëntor të atij viti shkoi në Itali, ndërsa në mars të vitit 1993 emigroi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Në SHBA, Taip Beshiri u angazhua menjëherë në jetën e komunitetit shqiptar. Ai ishte aktiv në LDK-në e sapoformuar, ishte anëtar i Bordit të Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane me Joe DioGuardin, ishte pjesë e fondit “Vendlindja Thërret” në Chicago, ishte kryetar i Fondacionit për Universitetin e Tetovës, ishte drejtues i Radios Besa në Chicago dhe ishte themelues i shoqatës “Sofra Kërçovare.”

Angazhimi i tij ishte i vazhdueshëm në aktivitetet e komunitetit shqiptar në Chicago, New York, Washington DC dhe më gjerë. Dashuria për popullin shqiptar në Kosovë, Maqedoni dhe kudo që jetonin shqiptarët, mbeti një amanet që ai e përcolli brez pas brezi.
Faleminderit, Taip, për rrugën që ndoqe dhe për shembullin që le pas për komunitetin Shqiptar.

/ms