Vuajtje mërgimtarësh! Edhe pse i larguan ata prap po këthehen! Shkruan Bekim Fazliu

Politika e keqe, për njëzet vite me radhë, mbolli pashpresë dhe padrejtësi. Ajo i detyroi njerëzit tanë të largohen nga vendlindja, i shkëputi nga shtëpitë, nga varret e të parëve, nga fëmijëria e papërfunduar dhe nga ëndrrat për një jetë në vendlindje.

E megjithatë, mërgimtarët tanë vazhdojnë të na duan pa kushte e pa kufij. Për ta, dashuria për Vendlindjen dhe malli për familjen janë më të forta se çdo padrejtësi që u është bërë. Ata rrezikojnë jetën në çdo udhëtim drejt nesh. Presin me orë të tëra në kufij të ftohtë, nën shikime të ashpra dhe arrogancë poshtëruese.

Maltretohen rrugëve, presin dymbëdhjetë orë e më shumë, sidomos në kufirin mes Serbisë dhe Hungarisë, por edhe në pika të tjera kufitare, madje edhe tek ne, ku shpesh nënçmohen dhe trajtohen pa dinjitet. Përqeshen, poshtërohen… por nuk thyhen.
Ata nuk ndalen kurrë. Prapë e prapë japin gjithçka nga vetja, që ne këtu të mbijetojmë dhe të jetojmë. Ata janë forca jonë, sakrifica që nuk ankohet, dashuria që nuk njeh kufi.

Zot, ruaji mërgimtarët tanë kudo nëpër botë.
Zot, bëjua më të lehtë rrugën e kthimit në shtëpi.
P.S. Ngushëllime të sinqerta familjes nga Mateçi për familjarët e humbur në aksidentin e sotëm në Serbi. Zoti ua ndriçoftë jetën e përjetshme-ahiretin, ndërsa të gjallëve u dhëntë forcë, durim dhe zemër për të jetuar me kujtimin e tyre.

/ms