Poezi : Drogomisht i Vogël

Sërish ëndërrova jetën e një fëmije
Nën kthetra vegjëlije dushkun e qava
Më fal oj toka ime në gjunjë po të bie
Sa shumë më dhë e sa pak të ndava.

Ëndrra e madhe mbi Drogomisht t’Vogël
Majë kepi më ngjiti ku s’kishte më mirë
Ku dielli varej e pushonte në kodër
Mbi t’ bukurën Vardillë.

Eh ç’më ndriti nuri në një mijë e një dej
Mollës së Drogomishtit sa i kishte hije
Kupollat prej bari kishin kapur qiejt
Ç’mu dukën “Mullarët” një shesh bukurie.

M’u rrëqeth mishi kur rashë tatëpjetë
Thërriste Ara e Hoxhës: ç’lodhmu biri im!
Ujërat e Ariut njëmend të zgjatin jetë
Aq sa Pusi i Ftohtë që të mbush freskim.

Gurëve të Ramejve u rashë rreth e qark
Ftohësirën e pashë të qante për diell
Vegimeve të mija pashë dhe lisin Çarr
Halla edhe Hamza arat kishën mbjellë.

Endrra më gëzoi se s’mbaroi me kaq
Mblodha dhe Lajthitë, kam ec nepër hije
Rraji i mogëm, shëndet tha më paç.
Tek i zbrazja kovat e Bunarit Tije.

Jeton Emroja Wisconsin-SHBA
4 Janar 2026

/ms