Më 28 Nëntor të vitit 1941, Kërçova u zgjua ndryshe me Skenderbeun

Më 28 Nëntor të vitit 1941, Kërçova u zgjua ndryshe. Në atë ditë historike, kur shqiptarët shënonin festën e flamurit, edhe qyteti ynë përjetoi një nga momentet më të mëdha të krenarisë kombëtare: vendosjen e bustit të Gjergj Kastriotit Skënderbeut në kala.

Busti ishte vepër e mjeshtrit të madh Odhise Paskali, por në të vërtetë ishte vepër e gjithë Kërçovarëve – sepse çdo familje kontribuoi me aq sa mundi që ky simbol të ngrihej. Për herë të parë, në vend të bustit të Mbretit Petar të Serbisë, u vendos figura e heroit tonë kombëtar. Ajo ditë nuk ishte vetëm një ceremoni, por një shpërthim i madh gëzimi.

Qytetarët dolën në shesh, me valle e tupanë, duke e përqafuar njëri-tjetrin me lot në sy. Të moshuarit kujtojnë se edhe fëmijët hipnin në supet e prindërve për të parë më nga afër bustin, ndërsa një gjysh tregonte se nipi i tij e përqafoi me mall atë statujë, sikur të përqafonte vetë Skënderbeun. Ishte një ditë kur shpirti i Kërçovës u bashkua me historinë e kombit.

Por koha solli ndryshime. Me kalimin e viteve dhe sistemet politike që erdhën e shkuan, busti u hoq. Që atëherë, Kërçova ka mbetur pa një nga simbolet më të mëdha të saj. Janë bërë shpesh premtime për ta rikthyer, por sot e kësaj dite, busti i Skënderbeut mungon aty ku dikur qëndronte krenar.

Ky bust nuk është thjesht një copë bronzi. Ai është kujtesë, identitet, histori. Është dëshmi e një dite kur Kërçova foli me një zë dhe tha: “Ne jemi shqiptarë, kjo është Kërçova jonë!”

/uskanandryshe