Letër falenderimi nga gazetarja që gjeti babain gjall dhe shëndosh në Kërçovë

Kam menduar për javë të tëra se si t’i shpreh mirënjohjen time familjes, miqve, njerëzve zemërmirë që punuan kaq shumë për të gjetur babanë tim, i cili u zhduk në malet e Maqedonisë së Veriut dy javë më parë.

Si mund të fillojë dikush të falënderojë njerëz nga Amerika dhe Evropa, të cilët telefonuan, dhanë këshilla, ndanë informacione, dërguan fjalë inkurajimi, dërguan energji pozitive dhe lutje. Njerëzit vërtet u kujdesën dhe ishin të gatshëm të bënin gjithçka për të ndihmuar. Një nga arsyet është sepse pafundësia e zemrës së babait tim preku kaq shumë jetë që e duan shumë.

Nëse do të mund ta shihnit ose ndjenit shpirtin dhe zemrën time, do ta dinit se mirënjohja ime është e përjetshme. I kam bërë këto histori shumë herë – të njerëzve të zhdukur – dhe rrallë kanë një fund të lumtur. Është torturë për të dashurit.
Fitova dy vëllezër – heronjtë që gjetën babanë tim – dhe një ushtri mbështetësish, gjatë kësaj prove të paimagjinueshme. Njerëzit, të rinj dhe të moshuar, qanë lot pikëllimi, pastaj lot gëzimi.

Mund t’ju them tani se mrekullitë janë të vërteta. Mënyra se si babai im mbijetoi në male pa ujë, ushqim, ilaçe për më shumë se 50 orë, në temperatura 100 gradë, është e pabesueshme. Ka arinj, derra të egër, gjarpërinj vdekjeprurës që janë në këto male. Nëse besoni në ndërhyrjen hyjnore – ky është shembulli juaj.

Faleminderit vullnetarëve vetëmohues që nuk hoqën dorë kurrë nga kërkimi. Heronjve që e bënë misionin e tyre ta gjenin të bllokuar thellë në një përrua të paaftë për të ecur, të dehidratuar dhe të lënduar, ju të dy jeni engjëjt tanë në formën e njerëzve. Sulo Fejza Çili Ani Abazi

Ata dinin saktësisht se si ta arrinin atë. Ata thirrën, “Baba” vazhdimisht… dhe pastaj dëgjuan një zë. Me hirin e Zotit, babai im u përgjigj me të vetmen energji që i kishte mbetur, “Ja ku është! Ju lutem më jepni ujë!” U deshën edhe 20 minuta të tjera – me ndihmën e qenve të tyre – për të ndjekur zërin e tij dhe për ta gjetur atë.

Ajo fjalë e thjeshtë “Baba” u bë një litar shpëtimi. Ne kurrë nuk do të jemi në gjendje ta shprehim plotësisht mirënjohjen tonë për këta shpirtra të jashtëzakonshëm që u shfaqën me zemra të hapura. Ju nuk na ndihmuat vetëm të gjenim babanë tonë – ju e sollët atë në shtëpi.
Këta janë heronjtë që ecin mes nesh.

Sot, familja jonë është përsëri e plotë falë dhjetëra vullnetarëve të guximshëm që kërkuan pa u lodhur për të gjetur babanë tim. Ata lanë familjet e tyre, punën e tyre, jetën e tyre të përditshme – për babanë tim.
Nuk do t’i harrojmë kurrë fytyrat, zërat dhe zemrat e atyre që refuzuan të dorëzoheshin. Dhembshuria, guximi dhe instinkti juaj sollën dritë në momentin tonë më të errët.

Babai im ka një rrugë të gjatë drejt rimëkëmbjes, por ne jemi mirënjohës që ai tani është në shtëpi në SHBA.
Nga familja jonë tek familja juaj – faleminderit. Ju jeni përgjithmonë pjesë e historisë sonë. 💛

#BabaIsHome
Më poshtë janë disa foto të vendit ku u gjet babai im; foto të takimit të parë me shpëtimtarët; foto nga një drekë Falënderimesh; dhe familja që erdhi nga e gjithë bota për të parë babanë tim. 🥹🌹❤️🤲
Shkruan gazetarja Avdije Baftiri në facebook.

/ms