Ishulli i djallit

Skandali i Epstein-it nuk tregon thjesht një devijim moral në Perëndim dhe më gjerë. Ai tregon diçka më të rëndë. Një sistem që prej kohësh ka filluar ta normalizojë rrënimin moral dhe ta mbulojë atë me pushtet, ligj dhe heshtje elitare.
Kjo nuk është më krizë. Kjo është filozofi e jetuar. Një rend ku gjithçka lejohet për sa kohë je i fortë, i pasur dhe i mbrojtur nga rrjeti i duhur.

Dhe për ata që janë të dashuruar verbërisht pas kulturës perëndimore. Mos e keqkuptoni këtë qëndrim. Askush këtu nuk po gëzohet për këtë katandisje. Përkundrazi. Na dhemb Perëndimi. Na dhemb njeriu. Na dhemb vetja.
Sepse Perëndimi, përmes teknologjisë, shkencës dhe fuqisë ushtarake, ka ndikimin më të madh në botë. Ne jemi mirënjohës për gjithë atë që bënë për ne. Por kur një qendër kaq e fuqishme humb busullën morale, pasojat nuk mbesin brenda kufijve të saj. Ato derdhen kudo. Edhe te ne.
Problemi nuk është vetëm çfarë bën Perëndimi. Problemi është çfarë po ua mëson të tjerëve se lejohet të bëhet.

Dhe kjo është pjesa më e frikshme.
Mjafton të shihen filmat e Hollivudit për ta kuptuar se shthurja nuk është rastësi, por industri. Ajo shitet si argëtim, si liri, si progres. Dhuna, perversiteti dhe banaliteti paketohen bukur dhe eksportohen në çdo cep të botës.
Kjo ndodhi me dekada.

Edhe e ashtuquajtura “liri” po keqinterpretohet qëllimisht. Nuk flitet më për të drejta që mbrojnë dinjitetin njerëzor, por për liri të pakufizuara që shpërbëjnë familjen, relativizojnë çdo vlerë dhe e paraqesin shthurjen si normë, e normën dhe moralin si prapambetje.
Kur arti, ligji dhe media ecin në të njëjtin drejtim, shthurja nuk duket më si devijim. Ajo shndërrohet në standard.

Dhe kështu, rrënimi moral nuk imponohet me dhunë. Ai përhapet ngadalë, përmes ekranit, fjalorit dhe asaj që na thuhet çdo ditë se duhet ta quajmë “normale”.
Në thelb, kjo rrëshqitje nuk është as kulturore e as politike. Është shpirtërore. Rruga e Zotit është lënë mënjanë dhe boshllëku që mbetet nuk mbushet me ligje, as me teknologji, as me “liri”. Kur humbet orientimi hyjnor, njeriu fillon ta justifikojë çdo gjë. Dhe atëherë rrënimi quhet zgjedhje dhe modernitet.

Njerëzillëku duhet t’u kthehet njerëzve. Vetëm kur njeriu e njeh tjetrin si njeri, jo si mjet, jo si treg, jo si armik, mund të ketë jetë me paqe dhe harmoni. Pa këtë kthim te thelbi, çdo përparim mbetet bosh dhe i rrezikshëm për njerëzinë.
Shkruan Shukri Shala.

/ms