Dhunohet vajza 15 vjeçare nga 17 Burreca! Shkruan Dr. Gjyla Çeliku

Vetëm 15. Ende fëmijë. Ende me zë që dridhet, me ëndrra të vogla, me frikë nga errësira. Dhe pikërisht errësira iu bë realitet. Dikush ia rrëmbeu fëmijërinë me forcë. Dikush ia theu shpirtin para se të mësonte çfarë është jeta.
Ajo nuk kërkoi asgjë. Nuk provoi askënd. Nuk ishte fajtore për asgjë. Ajo thjesht ekzistonte. Dhe kjo mjaftoi që përbindësha të veshur si njerëz ta shkatërronin.

Askush nuk e dëgjon britmën që ajo nuk e nxori dot. Askush nuk i sheh netët pa gjumë, lotët që i fshin në heshtje, frikën që i është ngjitur pas trupit. Plaga nuk shihet, por ajo dhemb çdo frymëmarrje.
Më e dhimbshmja nuk është vetëm krimi. Është heshtja. Është faji që i hidhet një fëmije. Është shoqëria që pyet “pse” aty ku duhej vetëm të mbronte. Është drejtësia që vonon, ndërsa një vajzë mbetet e thyer.

Ajo mund të ishte vajza jonë. Motra jonë. Mbesa jonë. Dhe nëse sot nuk na dridhet shpirti, atëherë kemi humbur diçka thelbësore si njerëz.
Një fëmijë u thye. Dhe kjo nuk duhet të harrohet kurrë.
Jo për hakmarrje. Por për drejtësi.
Jo për urrejtje. Por për mbrojtje.
Që asnjë vajzë tjetër të mos rritet me frikë në vend të ëndrrave.

Sllupçani njihet për trimëri dhe atdhedashri, nëse hesht drejtësia atëherë le të veprojë dajaku dhe atyre pisave t’ju thyhen hundët e këmbët nga burrat e ndershëm aty.
Pedofil lind, nuk bëhesh.
Burg të përjetshëm!
Me shumë dhimbje si femër dhe nënë,
Doc.Dr. Gjyla Çeliku

/ms