Veprimtaria në mërgim si mision i përhershëm: Rrëfimi i Hazem Begzat-Vulit

Veprimtaria nuk njeh kufij, as kohë, as vend. Për ata që i përkushtohen një ideali, angazhimi vazhdon kudo që ndodhen. Kështu e përshkruan rrugëtimin e tij Hazem Begzat-Vuli, një nga veprimtarët e hershëm të çështjes kombëtare shqiptare në mërgim.
“E dua të drejtën dhe kësaj i jam përkushtuar që në rininë time të hershme”, shprehet ai.

Një jetë e nisur mes persekutimit
Hazem Vuli, veprimtar i “Ballit Kombëtar”, përjetoi represionin që në moshë shumë të re. Në vitin 1953, vetëm 14 vjeç, ai u burgos bashkë me nënën, vëllain dhe mixhën. Regjimi i kohës, nën drejtimin e Rankoviqit, ushtronte presion sistematik ndaj familjeve të lidhura me këtë lëvizje, duke u kërkuar armë pavarësisht nëse i posedonin apo jo.

“Ishte një periudhë shumë e rëndë për shqiptarët, veçanërisht për familjet që kundërshtonin komunizmin”, kujton ai.
Hazemi është djali i Begzat Vulit, komandant i “Ballit Kombëtar”, i cili ra dëshmor në luftë kundër partizanëve, pasi kishte ngritur flamurin kombëtar në xhaminë e Kërçovës në vitin 1943.

Jeta nën komunizëm dhe rruga drejt Amerikës
Jeta e shqiptarëve në atë periudhë ishte e mbushur me vështirësi ekonomike dhe presion politik. Edhe pa qenë të punësuar, ata detyroheshin të paguanin taksa dhe të dorëzonin produkte bujqësore.

Në kërkim të një jete më të mirë, Hazemi punoi në shumë vende derisa në vitin 1968 arriti në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Atje u prit me nderime nga komuniteti shqiptar dhe organizatat si “Balli Kombëtar” dhe “Legaliteti”. Në një ceremoni simbolike, atij iu besua ngritja e flamurit kombëtar – një akt me domethënie të veçantë, duke pasur parasysh sakrificën e të atit.

Aktivizëm i pandërprerë në diasporë
Në SHBA, Hazem Begzat-Vuli u bë pjesë aktive e organizimeve të diasporës shqiptare. Ai mori pjesë në demonstratat kundër regjimit jugosllav, veçanërisht nga viti 1971 në Nju Jork e deri në vitet ’90.

“Protestat tona mbështeteshin nga kongresmenë dhe senatorë amerikanë. Ndryshe nga të tjerët, ne nuk mbështesnim as komunizmin në Shqipëri, gjë që na dallonte”, thekson ai.
Sipas tij, me kalimin e kohës u dëshmua se komunizmi ishte një sistem i dëmshëm edhe për vetë shqiptarët.

Angazhimi pas rënies së komunizmit
Edhe pas viteve ’90, aktiviteti i tij nuk u ndal. Ai vazhdoi të kontribuojë për realizimin e idealeve kombëtare, duke iu referuar Programit të Lidhjes së Prizrenit dhe Dekalogut të “Ballit Kombëtar” si objektiva të përhershme.

Ai ishte aktiv edhe gjatë periudhës para dhe gjatë luftës së Kosovës, si dhe në konfliktin në Maqedoni, duke ndihmuar në organizimin e fondeve dhe mbështetjes për shqiptarët.

Kontributi në komunitetin shqiptar në SHBA
Sot, Hazem Begzat-Vuli vazhdon të jetë aktiv në jetën komunitare në SHBA. Ai mban detyrën e kryetarit të Këshillit të xhamisë në Qendrën Kulturore të Komunitetit Shqiptaro-Amerikan në Çikago.

“Është një përgjegjësi e madhe, por me përkushtim dhe bashkëpunim mund t’ia dalim. Kemi rreth 1000 anëtarë dhe organizojmë aktivitete të ndryshme, përfshirë shkollën shqipe dhe mbështetje për fëmijët”, thotë ai.
Qendra ka mbi 40 vite ekzistencë dhe vazhdon të jetë një pikë kyçe për ruajtjen e identitetit dhe kulturës shqiptare në diasporë.

Trashëgimia dhe brezi i ri
Përveç kontributit të tij, Hazemi ka investuar edhe në edukimin e brezit të ri. Djali i tij, Begzat Vuli i ri, është diplomat amerikan dhe ka shërbyer në disa misione ndërkombëtare, me perspektivë për përfaqësim të mëtejshëm të diplomacisë amerikane në botë.

/orashqiptëtare