Kujt po i pengon Kreshnik Bekteshi..!?

Plus 30 ditë paraburgim për Kreshnik Bekteshin: padrejtësia institucionalizohet
Sot, me vendim të Gjykatës, Kreshnik Bekteshi u dërgua në paraburgim për edhe 30 ditë të tjera, në një rast ku vetë institucionet kanë pranuar zyrtarisht se Ministria e Ekonomisë nuk ka pasur kompetencë ligjore për kontrollin e objekteve hotelierike.

Kjo masë ekstreme ndaj një zyrtari të nivelit të lartë, i cili nuk ka asnjë përgjegjësi ekzekutive në këtë rast, nuk përfaqëson drejtësi – por një shfaqje politike.
Në pamje të parë, përfshirja e figurave të ekspozuara në hetim mund të perceptohet si përpjekje për vendosjen e një standardi të ri të përgjegjësisë institucionale.

Por në thelb, ajo që po ndodh është një përpjekje e hapur për të manipuluar opinionin publik, për të shpëtuar nga presioni i revoltës qytetare dhe për të ndërtuar një narrativë të rreme të reformës dhe transparencës.

Prokuroria, në vend që të drejtojë fokusin te rrënjët e problemit – paaftësia institucionale, mungesa e mbikëqyrjes dhe përgjegjësia e vërtetë politike – po orienton procesin drejt një individi që nuk ka pasur asnjë rol vendimmarrës në këtë ngjarje.
Kreshnik Bekteshi nuk është në burg për shkak të ndonjë akti konkret apo përgjegjësie ligjore.

Ai ndodhet në burg sepse nuk heshti, nuk u përkul dhe nuk pranoi të bëhet pjesë e kompromisit të ulët me pushtetin.
Ky rast është më shumë se një padrejtësi personale – është një test për fytyrën e vërtetë të këtij shteti.

Një shtet që, për të mbuluar paaftësinë dhe dështimin e tij institucional, zgjedh të sakrifikojë individë të pakompromis dhe të përkushtuar.
Drejtësia nuk ndërtohet mbi spin politik. Dhe një shtet që përdor ligjin si armë politike, nuk mund të pretendojë as reformë, as integritet, e aq më pak – rrugë drejt Evropës.

Dhe le ta kenë të qartë të gjithë:
Durimi ynë nuk është pafund.
Nëse ky rast vazhdon të trajtohet si lojë për qetësimin e krizës publike, përgjigjja jonë do të jetë më e qartë, më e organizuar dhe më e zëshme – në çdo nivel institucional, kombëtar dhe ndërkombëtar.

Dhe një mesazh për ata që ditën qajnë, e natën flenë qetësisht:
Në rastet kur heshtja nuk është neutralitet, është pozicionim.
Koha e pozave ka mbaruar!

/ms