Fillon rikonolizimi dhe bunkerizimi i Kërcovës !

Nga fjalët që do hedhë në këtë letër do ketë nga ato njerëz që do zemrohen me mua. Por në gjykimin tim, them se mund ti ngel hatri kujdoqoft. Me rëndësi është që mos ti ngel hatri atëdheut, gjakut të derdhur për liri si dhe të ardhmes që janë fëmijët tanë. Nisur nga këto parime që flejn thellë në ndërgjegjen time,nuk mund të qëndroj indiferent pa thënë disa të vërteta mbi realitetin e fundit që ndodhë në qytetit tim.Të vërteta që tek unë, por besoj dhe tek një pjes e madhe e opinionit kërcovar sjellin dhimbje për të kalurën tonë dhe trishtim mbi të ardhmen .
Motivi kryesor i kësaj klithme që nxjerr nga vetja është vizita e fundit e Ministrit të Mbrojtjes Zoran Konjanovski që i bëri Kërcovës më dt 14 janar dhe që solli lajmin e kobshëm për fatin e qytetit tim. Lajm i cili për habi kaloj në heshtje, e që ka të bëjë me ndërtimin e 450 banesave për ushtarët profesionist, të cilët do të vijn të punojn dhe jetojn nga qytete të tjera, e që nga viti 2011 mesa duket do të bëhen banorët më të rinjë të Kërcoves, së bashku me anëtarët e familjeve të tyre dhe ku shifra e përgjithshme e këtyre banorëve të rinjë, kuptohet shumica me përkatësi nacionale maqedonas, nuk do të jetë më pak se sa 2000 veta.Ngjarje e cila padyshim do të cilësohet si një moment kur Kërcova do të përjetoj rikonolozimin dhe bunkerizimin e dytë.
Rikonolizimi i parë në përmasa të mëdha ka ndodhur para gati 30 vitesh kur u ndërtua Termocentrali i Osllomesë. Ndërtim nga i cili u konfiskua toka e disa fshatrave, e ku si rrjedhoj e kësaj në pamundësi për tu punësuar në fabrikën e cila ngrihej mbi tokën tonë, shumë qytetarë shqiptarë u larguan drejt botës së jashtme, ndërkoh në këtë fabrik u punësuan afër 1000 maqedonas, shumica e tyre të ardhur nga qytete të tjera së bashku me antërët e familjes, e ku për 30 vite egzistenc numëri i tyre është shumë fishuar disa herë dhe raporti i strukturës së popullatës së përgjithshme kuptohet është prishur në disfavor të qytetarëve shqiptarë.
E njëjta situat e rikonolizimit të ri do të ndodhë edhe në vitin 2011 me ardhjen e 450 familjeve maqedonase nga qytete të tjera në emër të ushtarëve profesionist, nëpërmjet të cilëve do të bëhet dhe bunkerizimi i Kërcovës. Bunkerizimi i parë qytetarit shqiptarë në Kërcovë i ndodhi politikisht, me mos bashkimin e qytetit, ndërkaq bunkerizimi i dytë tanimë do të bëhet dhe ushtarakisht me ardhjen e ushtarëve profesionist.
Kush njeh realitetin e qytetit të Kërcovës me shumë lehtësi vren se ndarja e këtij qyteti në mes maqedonasve dhe shqiptarëve, nga politikat diskriminuese sllave është bërë gati si me thikë. Kjo ndarje e qytetit simbolizohet me bulevardin e ndërtuar në mes të Kërcovës. Në hyrje të bulevardit në krahun e djatht të tij jetojn maqedonas. Në këtë pjes jo pa qëllim janë ndërtuar të gjitha institucionet shtetërore duke filluar me gjimnazin e qytetit, cerdhes për fëmijë, objektit të komunës, sektorit të arsimit, të mbrojtjes , të cështjeve sociale, stadiumit,sallës sportive , objkektit të pallatit të kulturës, postës , spitalit, bankave si dhe ndërtimi i të gjitha ndërmarrjeve shtetërore. Ndërkaq në pjesën shqiptare, në formë diciplinuese apo të ushtrimit të një terrorri psikologjik, janë ndërtuar vetëm dy objekte apo institucione shtetërore si që është rajoni i policisë dhe kazerma e ushtrisë.
Duke pasqyruar këtë realitet vërejm fare mirë që strategjia e ndërtimit të politikave sllave jo vetëm që kanë qenë diskriminuese ndaj qytetarit shqiptarë por gjykoj se prapavija e veprimit të tyre ka ushqyer dhe një ndarje fizike në mes shqiptarëve dhe maqedonasve në qytetin e Kërcovës.
Të udhëhequr dhe të frymëzuar politikat sllave nga motivi që të ndryshojn realitetin dhe bashkë me të dhe historin e këtij qyteti, ato edhe në ditët tona po realizojn projektet e tyre, ndërkoh që subjektet shqiptare, në heshtje pranojn penalizimin që i bëhet historis, gjakut të derdhur për liri dhe të ardhmes së qytetarit shqiptarë të hapsirave që sot quhen Kërcovë.

Por cfar ndodhë me Kërcovën e pas vitit 2001 ?!

Viti 2001 për të gjithë shqiptarët që jetojn në këtë shtet, por në mënyr të vecant për kërcovarët të cilët kanë qenë tejmase të penalizuar për faktin se kanë bërë dhe rezistenca nga më heroiket në cdo kohë të pushtimeve sllave, u mendua se viti 2001 do të ishte vitë që kërvovarëve do ju këthente borxhet e shumta që ju kishte klasa politike shqiptare. Por për fat të keq e vërteta edhe pas gati 10 vitesh na rezulton krejt ndryshe. Kërcova sërish vazhdon të jetë e penalizuar dhe e përbuzur nga klasa e re politike shqiptare si dhe e diskriminuar në mënyrën më të turpshme nga politikat e subjekteve sllave.
Të qenurit lideri i revolucionit me origjin nga Zajazi i Kërcovës, u mendua se pas konlikti i vitit 2001, për kërcovarët do të ishte dhe koha kur ndarja e periudhës nga një e kaluar përplotë vuajtje dhe diskriminim, do të shëndrrohej në një epok të ndërtimit të së ardhmesë në vendlindjen e tyre .Por realisht nga ajo që kërcovarët shpresonin nuk u materializua asgjë. Qyteti ngeli i ndarë për shqiptarët politikisht dhe fizikisht.Si rrjedhoj e kësaj institucionet kryesore vazhdojn të drejtohen nga maqedonasit. Objektet kapitale që kishte qyteti, si që ishin disa ndërmarrje dhe dy minifabrika u privatizuan duke u bërë pronë e kompanive maqedonase, në kohën kur partia jonë kishte ministra në dikasteret ku bëhej privatizimi.Gjigandi i vetëm ekonomik që është Termocentrali i Osllomesë nuk ka realizuar asnjë punësim për shqipatërt në këto 10 vite ( përjashto këtu, ato që arritën të punësohen me realizimin e protestave nga Këshilli Protestues).Ndërkaq dy komunat shqiptare në këtë hapsir si që është ajo e Zajazit dhe Osllomesë deri sot nuk realizuan asnjë vepër ku do të shkruhej historia e lavdishme e këtyre trevave, nuk emruan asnjë institucion apo shesh në emër të atëdhetarve dhe personaliteteve të shumta që kemi,nuk ngritën asnjë monument për të rënët, nuk ndërmorrën asnjë iniciativ për të themeluar një teatër të përbashkët, shoqëri kulturo-artistike apo të klubeve sportive.Kështu shqiptarët e kësaj ane janë të vetmit që nuk përfaqsojn artin, kulturën dhe melosin e këtyre trevave në asnjë eveniment kombëtar.Për ironi të fatit dhe për paaftësi të këtyre institucioneve kërcovarët sikur të ishim në kohën e analfabetizmit,ngjarjet historike të këtyre anëve vazhdojn ti regjistrojn në memoriet e tyre nëpërmjet tregimeve dhe këngës. Mos të flasim për arsimin i cili nuk njehë denigrim më të madhë se sot, as edhe në periudhën e monizmit. Thjesht udhëheqësit e institucioneve tona gëzohen me disa punësime më shumë që kanë realizuar në administrat apo duke participuar banorët gjysmën e projekteve, të arritura konsiderojn realizimin e disa ujsjellsave dhe kanalizime të bëra në disa fshatra ,kuptohet meqë aty kanë dhe përfitimet e tyre personale.Thënë shkurt komunat tona rurale në Kërcovë, lindën dhe do të ndërrojn jetë, pa lënë asnjë gjurmë me vlera historike dhe asnjë projekt serioz për zhvillimin ekonomik lokal edhe pse Ministri i kësaj sfere është me origjin nga Kërcova. Ndërkoh ofertat për të thithur në vendlindje kapitalin e njerëzve që kemi në botën e jashtme nuk ka patur në asnjë moment. Kështu si asnjëher më parë njerëzit e gjakut tonë që jetojn jashtë, e konsiderojn veten të braktisur përfundimisht nga politika e klasës së re. Kështu shpresa se tani erdhë koha që të realizojm amanetet e të parëve tanë, të atyre atëdhetarëve që dhanë jetën për këtë tokë dhe obligimit që kemi për të ardhmen, dita më ditë po shuhen dhe po largohen nga bindja se do të jetë kjo toka në të cilën do të ndërtojm ardhmërin, ashtu sikurse për një kohë të shkurtër nga liberalizimi i vizave,nga të dhënat e agjencive në kërkim të jetës së re u larguan mbi 800 të rinjë kërcovarë, për të siguruar mbijetesë në botën jashtme.
Pra mesa duket gjykuar nga politikat sllave,për shkak të heroizmave dhe heronjëve të kësaj treve,Kërcovës i kanë dhënë dënimin e "Qytetit të akuzuar",duke vazhduar realizimin e projekteve të tyre antishqiptare edhe në ditët tona.
Dalja nga kjo situat është emergjenc e kohës.Pa përjashtuar shoqërin civile,parasëgjithash ndërgjegja e përgjegjësis duhet të trokas në personalitetin e njerëzve që flasin në emër të qytetarëve shqiptarë .Eshtë koha që të rebelojm zërin e heshtur dhe të margjinalizuar për ti thënë stop hapit të mëtutjeshëm të ndarjes politike,fizike dhe bunkerizimit që i bëhet Kërcovës dhe nëpërmjet saj koridorit të natyrshëm që lidhë trevat shqipatre në këtë shtetë dhe nëpërmjet tij edhe ato me dy shtetet e tjera shqiptare.

Bekim Adili-publicist

Bera nje korigjim ne postim te gjith W i zavndësova Ë.

----------------
Kushtet dhe rrethanat mund të ndikojnë për atë kush jemi ne,
por ne jemi përgjegjës për atë se kush bëhemi në ardhmëri.

I nderuari Bekim Adili vertete jam befasuar nga ky shkrim !!!!

Un kam patur neper forum edhe shkrime tjera nese e ke ngjekur i ke lexuar mesiguri si :

1. Vazhdimi i afatit per bashkimin e saj do te thote edhe vdekja e kercoves.

2. Vendi me i shkelur nga pushteti maqedon ..etj.

POR:

Un e mendoja nje menyr tjeter.
Se em hapjen e fakulteteve te kiril dhe metodij ne kercove, do te vine studente nga velesi dhe strumica qe don te martohen me maqedone te kercoves, shteti do ti mbeshtesi me subvencione, banesa dhe kredite me cka edhe do te mbesin ketu.

Dhe duke pare shkpernguljen masiv mendova se pas 2014 do te kemi 2000 kercovar me pak dhe 3000 maqedones me shum.

Por tash duke e pare liberalizimin e vizave dhe kete lajmin per ushtaret profesionit kjo do te shkoj edhe me shpejt.

Tash definitivisht mund te them se pas 4 viteve do te kemi 300 kercovar me pak dhe 5000 maqedonas me shum.

Defenicioni final.

KERCOVA DO TE BEHET NJE PRESPE DHE NJE MANASTIR QE DIKUR KAN JETUAR SHQIPTAR DHE SOT SKAN MBET VETEM DISA OSE ME MIRE THANE HIQ....